Najpierw ustal, co jest produktem
Kod produktu powinien identyfikować konkretny wariant, a nie rodzinę nazw używanych zamiennie. Osobne SKU są potrzebne, gdy zmienia się gramatura, receptura, opakowanie albo sposób sprzedaży. Bez tej decyzji późniejsze łączenie kosztów ze sprzedażą będzie przypadkowe.
Minimalna kartoteka
| Grupa | Przykładowe pola | Po co |
|---|---|---|
| Identyfikacja | SKU, nazwa, wariant, status | Jednoznaczne łączenie danych |
| Sprzedaż | jednostka, cena, VAT, kanał | Porównanie przychodu i marży |
| Produkcja | receptura/BOM, partia, wydajność | Koszt jednej sztuki |
| Odpowiedzialność | właściciel danych, data zmiany | Kontrola aktualności |
Gdzie przechowywać wiedzę
Arkusz jest dobrym początkiem dla jednej osoby i stabilnej liczby produktów. Wspólna baza lub prosta aplikacja ma sens, gdy wiele osób zmienia dane, potrzebna jest historia wersji albo kartoteka zasila sklep, etykiety, ofertowanie i kalkulacje. PIM lub ERP warto rozważyć dopiero przy większej skali integracji.
Reguła jakości
Każde pole powinno mieć właściciela i jasne źródło. „Jedno źródło prawdy” nie oznacza, że wszystko musi mieszkać w jednym systemie — oznacza, że dla każdej informacji wiadomo, która wersja jest obowiązująca.